หากเราพิจารณาถึงความมั่นคงของเศรษฐกิจระดับมหภาค เรามักจะมองข้ามประเทศเล็กๆ อย่างประเทศคิริบาส (Kiribati) คลิกเพื่อดูข้อมูล ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางมหาสมุทรแปซิฟิก กรณีศึกษาของคิริบาสสะท้อนให้เห็นถึงโมเดลธุรกิจที่อันตรายที่สุด
ในเชิงยุทธศาสตร์การบริหาร ความมั่นคงทางการเงินของชาติถูกผูกติดกับสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง นั่นคือ ปลาทูน่า ที่เป็นสินค้าส่งออกสำคัญและเป็นที่ต้องการของตลาดโลก แม้พื้นที่แผ่นดินจะเล็กเท่ามหานครนิวยอร์กแต่พื้นที่ทะเลนั้นใหญ่กว่าประเทศอินเดีย
แต่ความเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุดของโมเดลนี้คือ หากน้ำในมหาสมุทรอุ่นขึ้นเพียง 0.1 องศาเซลเซียส เส้นทางของทูน่าก็จะเปลี่ยนไปทันที
ผลการศึกษาจากหลายสถาบันระบุตรงกันว่า ฝูงปลาทูน่ากำลังค่อยๆ อพยพไปทางทิศตะวันออก นี่คือวิกฤตทางการเงินที่กำลังก่อตัวอย่างช้าๆ
ตัวแปรภายนอกที่คุกคามความมั่นคงของคิริบาส:
ภายใต้สถานการณ์ที่อุณหภูมิโลกไม่ลดลง ความมั่งคั่งที่เคยมีจะมลายหายไปพร้อมกับการเคลื่อนที่ของฝูงปลา สำหรับรัฐเกาะที่ไม่มีทางเลือกในการสร้างรายอื่น สิ่งนี้คือเส้นแบ่งระหว่างการอยู่รอดและการล่มสลายของชาติ
ปัญหาไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่ตัวเลขในบัญชีรัฐบาล ปลาคือพื้นฐานสำคัญของอาหารทุุกมื้อสำหรับคนในพื้นที่ ปริมาณการจับปลาในท้องถิ่นจะลดลงอย่างต่อเนื่อง
ในมุมมองของนักบริหารความเสี่ยง มันคือภาพสะท้อนของการมีผลิตภัณฑ์เพียงชนิดเดียวในตลาด รวมถึงภาวะเศรษฐกิจโลกที่ผันผวน สามารถทำลายธุรกิจที่มั่นคงได้ในพริบตาหากไม่มีการกระจายความเสี่ยง
ทำไมบางประเทศถึงรอดแต่บางประเทศถึงเสี่ยง:
ผู้เชี่ยวชาญชี้ให้เห็นว่าประเทศที่มีทรัพยากรหลากหลายอย่างปาปัวนิวกินี จะมีโอกาสรอดชีวิตสูงกว่าเมื่อเกิดวิกฤต การไม่มี "น้ำ ดิน หรือแร่ธาตุ" ทำให้คิริบาสแทบไม่มีทางเลือกในการขยับตัว
นี่คือสัญญาณเตือนให้เราหันกลับมามองความเสี่ยงของตัวเอง สิ่งที่เราควบคุมไม่ได้อาจส่งผลกระทบต่อเราได้รุนแรงที่สุด การไม่ยึดติดกับความสำเร็จเดิมๆ จากแหล่งรายเดียว คือหนทางเดียวที่จะทำให้เราอยู่รอดได้อย่างยั่งยืน
จงเริ่มตรวจสอบ "ตะกร้าไข่" ของคุณตั้งแต่วันนี้ เพื่อให้อนาคตของคุณไม่ขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอกเพียงอย่างเดียว นี่คือบทเรียนล้ำค่าที่โลกต้องเรียนรู้จากเกาะที่เล็กที่สุดในมหาสมุทรแปซิฟิก